Spanning

Spanning
Spannende weken: boeken en examens

zaterdag 6 juli 2013

BOEKBLOG: boekentips van de mediatheek


Villa Triste       door Lucretia Grindle

In ‘Villa Triste’ lopen twee verhaallijnen door elkaar. De ene lijn gaat over de zusjes Caterina en Isabella, die beiden deelnemen aan het Italiaanse verzet (de partizanen) tegen de Duitsers en de fascisten in de periode 1943 tot 1945. Mussolini is dan net afgezet en de regering  is naar de geallieerde kant overgelopen. De tweede verhaallijn speelt in 2006. Een oude man, eveneens een verzetsstrijder wordt vermoord aangetroffen in zijn huis. Zijn mond is volgestopt met zout. Inspecteur Palliotti moet de zaak zien op te lossen. Als hij een dagboek in handen krijgt van Caterina begint hij te vermoeden dat de aanleiding van de moord waarschijnlijk in het verleden ligt.

Al sinds 1991 is de maand juni, de Maand van het Spannende Boek. Het tijdschrift ‘Vrij Nederland’  komt dan met een Detective- en Thrillergids. In deze gids worden dit jaar 719 spannende boeken besproken. Slechts 6 daarvan (waaronder ‘Villa Triste’) krijgen 5 sterren. Reden dus om deze 465 (!) bladzijden tellende literaire thriller aan te schaffen (voor slechts 15 euro) en te lezen.  
Ik werd niet teleurgesteld. ‘Villa Triste’ is een goed geschreven, sfeervol boek, met veel aandacht voor het hedendaagse Florence. Soms wel wat complex, vanwege de hoeveelheid namen en soms ook wel wat traag.  De spanning blijft echter tot de allerlaatste bladzijde aanwezig.  Naast het oplossen van de moorden (3 stuks) is er in dit boek veel aandacht voor de geschiedenis van Italië tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zo verwijst de titel naar het voormalige hoofdkwartier van de SS in Florence, waar veel mensen gevangen zaten. Door dit accent op de oorlog deed het boek me wat denken aan ‘Het familieportret’ van Jenna Blum. Kortom: een goed boek voor de vakantie. Marga Ven


De laatkomer       door Dimitri Verhulst.

‘De laatkomer’ is het verhaal van de 74-jarige Désiré Cordier. Deze man is zijn burgerbestaan en zijn vrouw beu, maar omdat hij te lui is om van haar te scheiden komt hij op het idee om te doen alsof hij dementeert, met als doel: opname in een tehuis. Dit lukt hem wonderwel. Eenmaal in Home Winterlicht, ontmoet deze “verwarde en incontinente” grijsaard zijn jeugdliefde Rosa weer. Een nieuwe toekomst lijkt binnen handbereik….

Désiré is een intellectuele man, die getrouwd is met de domme, dominante Moniek de Petter (“voornaam rijmt op koliek, achternaam op etter”). Ter compensatie heeft hij zichzelf weggecijferd en is hij zichzelf verloren. Met deze daad wil hij zijn mislukte leven goedmaken en zijn zelfvertrouwen opkrikken. ‘De laatkomer’ is een boek over liefde en vooral ook over spijt. Spijt over wat Désiré niet gedaan heeft. Zo heeft hij verzuimd om het aan te leggen met zijn eerste grote liefde Rosa.
Door zijn geveinsde dementie kan Désiré ongemerkt zijn familie en medebewoners haarscherp observeren. Ook de vele misstanden in het tehuis (“treurhol”) blijven niet onvermeld. Je bent beter af in de gevangenis. Als Rosa echt dement blijkt en Désiré’s bedrog door een medebewoner als “overacting” wordt bestempeld is het tijd voor hem om zijn laatste stap te zetten.

Verhulst schreef dit verhaal in zijn bekende stijl, een afwisseling van drama, absurditeit en humor. Hij vraagt met dit boek niet alleen aandacht voor de kwaliteit van de zorg voor dementerenden, maar het is ook een oproep om alles uit het leven te halen wat erin zit, zodat we niet, net als Désiré, een laatkomer worden. Een verhaal om nog eens over na te denken. Marga Ven


De ochtend valt door Manon Uphoff en Een geslaagd leven door Marian Boyer

Deze twee boeken wilde ik vóór de zomervakantie nog lezen. De ochtend valt omdat het bekroond is met de Opzij Literatuurprijs 2013 en te dun is (60 p.) om als vakantieboek dienst te doen en Een geslaagd leven om het niveau te bepalen.
De verhalen bleken veel overeenkomsten te hebben: in beide wordt een gezin door een gelijksoortige ramp getroffen en worden de kaarten voor de gezinsleden opnieuw geschud. Een met het leven en de waarheid worstelende puber en thema’s als dood, verlies,  eenzaamheid, zelfbeschadiging, rouw en vergelding zijn ingrediënten van beide romans.
Puberzoon Michael is de verteller in De ochtend valt. Op een nacht hebben zijn ouders ruzie en meent hij te zien dat zijn vader zijn moeder vermoordt. De volgende ochtend lijkt het echter allemaal anders te zijn en twijfelt Michael aan  waarvan hij getuige is geweest. Hij krijgt de taken van zijn moeder toebedeeld. In een prachtige, poëtische taal weet Uphoff de lezer steeds op het verkeerde been te zetten. Tussen de regels door komt een leven van geweld, leugens en incest naar voren, zonder dat dit expliciet benoemd  wordt. Als het boek uit is, zijn er nog zó veel vragen onbeantwoord dat je meteen een tweede keer gaat lezen. Vanwege de omvang is deze novelle als 1-punter ingedeeld, maar deze zou niet misstaan op de keuzelijst van 6VWO. Echt een verhaal om van gedachten over te wisselen.
Puberdochter Ana verliest in Een geslaagd leven haar tweelingbroer Andor na  een verkeersongeluk. Dit ongeluk ontketent een reeks van gebeurtenissen waardoor het gezin volledig ten onder dreigt te gaan. Doordat vanuit verschillende gezinsleden (moeder, vader, Ana en oma) de gebeurtenissen en gevoelens beschreven worden, weet je als lezer méér dan de afzonderlijke personages. Voor sommige gezinsleden lijkt het alsof het leven weer wat zonniger gaat worden, maar de lezer weet dat dit niet het geval is. Voor mij is na lezing van dit boek de grote vraag: heeft Andor zelfmoord gepleegd? De schrijver lijkt hier op te zinspelen (‘Ik hou ermee op.’ ‘Met je rugby?’. ‘Met de hele flauwekul, ja’.), maar doet hier verder niets mee.  Bij vlagen mooi geschreven en aangrijpend, maar iets te vaak storende constructies als: ‘De verandering, dacht hij, lag voor de hand’ en ‘Iets in haar leven, dacht ze, was grondig misgegaan’.  Vlot geschreven, een lekker boek voor tussendoor, ingedeeld als 1-punter. Ellen Rodrigo
                                                                                                                                                                                                                                     

 Mélodie d’amour       door Margriet de Moor

De titel zegt het al: de liefde speelt de hoofdrol in deze roman. Hoewel: roman? Het zijn eigenlijk vier verhalen, waarin personages uit het ene verhaal ook in het andere verhaal een rol spelen.
Vader Gustaaf neemt in het eerste deel op wel heel bijzondere wijze afscheid van zijn overleden ex-vrouw, van wie hij – naast zijn minnares -  eigenlijk steeds is blijven houden. Wij maken daarbij kennis met zijn zonen, zijn vrouw en zijn minnares en blikken terug op zijn leven en het verloop van de gebeurtenissen.
De volgende verhalen worden verteld vanuit het perspectief van de twee vrouwen, die een  liefdesrelatie hebben met Luuk, de jongste zoon van Gustaaf en Atie, en zijn echtgenote (het laatste verhaal). Maar ook is er de liefde tussen moeder en zoon, broer en zus en van een jong meisje en een oude, stervende man.

Liefde alom, maar toch kon dit boek me niet echt raken.
“Le comment n’est pas le pourquoi” citeert Margriet de Moor de Franse schrijver Francis de Miomandre.  En dat raakt de kern: in Mélodie d’amour gaat het om het hoe en niet om het waarom van de liefde en alle gevoelens en handelingen die daaruit voortvloeien.
Daarmee blijft niet alleen de schrijfster toeschouwer, maar zet zij ons als lezer ook op afstand. Daardoor is Margriet de Moor opnieuw niet helemaal mijn auteur, maar dat neemt niet weg dat het boek intrigeert en vele mooie passages kent, die het lezen zeker de moeite waard maken. Rineke Jungst



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen