Spanning

Spanning
Spannende weken: boeken en examens

woensdag 13 februari 2013

BOEKBLOG: boekentips van de mediatheek

 
De hormoonfabriek.                    door: Saskia Goldschmidt
Longlist Libris Literatuurprijs 2013

In ‘De hormoonfabriek’ blikt de 96-jarige succesvolle ondernemer Mordechai de Paauw, Motke voor vrienden, terug op zijn leven. In de jaren ’20, na de dood van zijn vader, neemt hij de leiding van diens goedlopende slachtbedrijf en vleesfabriek over. Samen met zijn compagnon, de wetenschapper Rafaёl Levine weet Motke de fabriek uit te bouwen tot een groot farmaceutisch bedrijf (Farmacom). Door Motke’s slimme combinatie van wetenschap en commercie lukt het Farmacom om als eerste, baanbrekende medicijnen op de Nederlandse markt te brengen, zoals insuline en de pil. Over Motke’s carrière, over zijn familie, zijn amoureuze escapades, zijn (problematische) relatie met Levine en over de grote invloed van de Tweede Wereldoorlog op mens en bedrijf, gaat dit boek.
Het is geen toeval dat Goldschmidt over dit onderwerp schrijft. De wetenschapper Levine staat model voor de schoonvader van haar vader. Deze man, Laqueur genaamd werkte bij Organon (Farmacom). Zij vertelt in een interview dat ze bij bestudering van de archieven een aantal interessante zaken vond. Zo was er het vermeende seksuele misbruik binnen de fabriek en speelde er steeds de prangende vraag: hoe testen we medicijnen voor het eerst op mensen? De schrijfster heeft bewust een fictief verhaal geschreven, zo was ze vrij om zich te laten leiden door haar personages en haar eigen geest. ‘De hormoonfabriek’ is daardoor een boeiend en humoristisch boek geworden, dat ons toch een mooi kijkje gunt in keuken van een bijzonder bedrijf dat groot werd in een bijzondere tijd.
Door: M. Ven.

Dit zijn de namen.            door: Tommy Wieringa
Longlist Libris Literatuurprijs 2013

De nieuwste roman van Wieringa kent twee verhaallijnen: de ene lijn wordt gevormd door het leven in Michailopol, een stadje ergens in de steppe, waar Pontus Beg commissaris van politie is. Michailopol is een slaperig stadje, waar Beg op zijn manier omgaat met de corruptie die er gebruikelijk is. Een groepje vluchtelingen, dolend op de steppe, op zoek naar een beter leven, vormt de tweede verhaallijn. De hoofdstukken over hun barre tocht door de steppe, gekenmerkt door zware ontberingen en onderlinge haat en nijd,  worden afgewisseld met de hoofdstukken over het leven van Beg. De verhaallijnen komen samen als de vluchtelingen Michailopol binnen komen, in de verwachting het beloofde land gevonden te hebben. Het stadje wordt opgeschrikt door hun aanwezigheid. Niet alleen de vluchtelingen zijn zoekende, ook commissaris Beg is op zoek: op zoek naar zichzelf, zijn afkomst, zijn geloof. Met de hulp van een oude rabijn ontdekt hij zijn joodse identiteit. Daar komt zijn onderzoek naar de gebeurtenissen rondom de vluchtelingen bij. Wie zijn zij, waar komen ze vandaan en wat zoeken ze in Michailopol?
Net als in zijn andere werk komen hier thema’s als opnieuw beginnen, zoeken naar identiteit, reizen en aankomen volop naar voren. Wieringa heeft met deze roman wederom bewezen dat hij kan schrijven. Mooie beschrijvingen, schitterende zinnen, indrukwekkende beeldspraak, originele structuur: Wieringa doet  wondermooie dingen met taal. Maar nergens ben ik écht geraakt door Wieringa, ook niet door het in potentie  zeer aangrijpende verhaal van de vluchtelingen. Sterker nog: af en toe bekroop me het gevoel dat het allemaal wel wat sneller mocht. Wieringa houdt z’n lezers te veel op afstand. Pas bij het laatste deel, waar alles samen komt, kreeg het verhaal me enigszins te pakken. De humor en vrolijkheid uit Joe Speedboot miste ik in dit bij vlagen zwaarmoedige verhaal.
Door: E. Rodrigo

De Duivenplaag.                        door: Louise Erdrich

Louise Erdrich is een Amerikaanse schrijfster van half Indiaanse half Duitse afkomst.
De Duivenplaag speelt zich af in een gemengde gemeenschap van indianen en blanken in het noorden van de V.S.
Het boek draait vooral om twee gebeurtenissen in het verleden: de wrede afslachting van een blanke familie in hun boerderij en de daarop volgende eigenrichting door een groepje buren, die een aantal indianen als wraak ophangen.
Deze gebeurtenissen zullen de levens van alle betrokkenen gedurende decennia en tot in navolgende generaties beïnvloeden. Dat verhaal wordt door verschillende van deze betrokkenen over diverse hoofdstukken verteld. Heden en verleden lopen door elkaar en zo vindt een soort reconstructie, gekleurd door de persoonlijke beleving van de vertellers, plaats die je als lezer inzicht geven in de historie en de diepgaande gevoelens van vooral de (halfbloed) indianen in deze geschiedenis. Erdrich schetst al haar personen, ongeacht hun handelen en drijfveren, met liefde en mededogen. Het is een prachtig en meeslepend verhaal, dat je door de structuur eigenlijk twee keer moet lezen om het echt te doorgronden. Dat is dan wel dubbel genieten.
Door: R. Jungst


De hartslag van de aarde.               door: Arthur Umbgrove

Dit boek kent eigenlijk twee hoofdpersonen.
De ene ik-figuur is een nu oude man, die na een herseninfarct 38 jaar geleden met geheugenverlies  is opgenomen in een verpleeghuis. Omdat niemand in het huis zijn naam weet en omdat hij wel veel kennis heeft, noemt men hem de Prof. De Prof blijkt echter niet zo vergeetachtig als hij lijkt en besluit op een moment dat hij zijn levensverhaal wil opschrijven.
De andere ik is Sara, een meisje met een sociale fobie, waardoor ze alleen in de vertrouwde huiselijke kring, maar daarbuiten niet durft te spreken.
Beide verhaallijnen komen bij elkaar, wanneer het meisje als vrijwilliger in het verpleeghuis gaat werken. De Prof raakt geïntrigeerd door haar en gaat in de bibliotheek op zoek naar de psychologische achtergronden van Sara’s zwijgen. Hij vraagt haar tenslotte om zijn levensverhaal te lezen, omdat ze zo “discreet” is en wint zo haar vertrouwen. Sara op haar beurt gaat op zoek naar de identiteit van de Prof, wanneer ze steeds meer over zijn leven leest.
Ondanks deze bijzondere hoofdpersonen blijft het boek nogal aan de oppervlakte en leest bijna als een detective. Dit is een geschikt boek voor leerlingen in 4e en 5e klassen en voor meer ervaren lezers  is dit prettige en vlot leesbare literatuur voor een ontspannen vakantiedag.
Door: R. Jungst


Geen opmerkingen:

Een reactie posten